این طرح در سال ۱۳۸۶ توسط مخترع جوان ایرانی، ایمان صدیقی در پژوهشسرای دانش آموزی خلیج فارس، به انجام رسید.
توضیحات طرح:
شبکه عصبی انسان و جانوران پرسلولی سیگنالهایی به سمت مغز ارسال و همچنین از مغز دریافت میکند.
مثلا وقتی دست میسوزد یا ضربه ای دردناک به آن وارد میشود، یک سیگنال به سمت مغز فرستاده میشود که این سیگنال دارای ولتاژ است و قابل اندازه گیری است.
الکتریسیته جانوری، اولین بار به طور اتفاقی توسط یک پزشک و زیست شناس ایتالیایی به نام لوییجی گالوانی کشف شد.
ماجرای کشف الکتریسیته جانوری:
او تعدادی قورباغه کشته شده را بیرون از پنجره آویزان کرده بود و قصد داشت برای همسر بیمارش با آنها سوپ درست کند.
هوا ابری شده بود و رعد و برق به این طرف و آن طرف اصابت میکرد.
او وقتی به سراغ اجساد قورباغهها رفت متوجه شد که اندامها تغییر کردهاند. یعنی حرکت کرده بودند.
او از اینکه چطور قورباغه مرده حرکت کرده است سخت متعجب شد و سرانجام کشف کرد که وارد کردن شوک الکتریکی منجر به حرکت عضلات میشود و بعد از آن نتیجه گرفت که خود این اندامها و سیستم حرکتی بدن نیز با الکتریسیته کار میکند.
نکته جالبتر اینکه برخی ویژگیهای سیستم عصبی به قطعات الکترونیکی مانند خازن و مقاومت شبیه هستند.
یعنی با یک مدار الکترونیکی میتوان بخش محدودی از سیستم عصبی را شبیه سازی کرد، البته در اندازه بسیار بزرگتر.
اما خروجی مدار برابر با همان واکنشهای الکتروشیمیایی بدن ما میشود.
ایمان صدیقی در این طرح، بخشی از سیستم عصبی بدن را با قطعات و مدارهای الکترونیکی شبیه سازی کرد.