زندگی نامه ماکس پلانک

ماکس کارل لودویگ پلانک، فیزیک دان آلمانی که در سال 1858 میلادی در برلین متولد شد و تحصیلات خودش را در همان شهر پی گرفت.

او در دانشگاه برلین به تحصیل در رشته فیزیک پرداخت و در دانشگاه مونیخ به تحصیلات خود ادامه داد و در سال 1879 میلادی موفق شد دکترای خود را در این رشته بگیرد.

او سپس به تدریس فیزیک در دانشگاه (کیل) پرداخت و بعد از آن به دانشگاه برلین رفت و درآنجا در سال 1892 به عنوان استادی در رشته فیزیک دست یافت.

اولین کشفیات پلانک:

پلانک بر اساس مطالعاتش بر روی امواج ساطع شده از اشیاء حرارت دیده نظریه کوآنتوم را ارائه کرد.

او در سال 1900 میلادی برای اولین بار اعلام کرد، که انرژی هم مانند ماده از ذرات ریزی تشکیل شده است، که این ذرات را انرژی کوآنتومی نامید.

پلانک همچنان اعلام کرد که انرژی به صورت بسته های کوچک کوآنتا از شیء حرارت دیده خارج می شود و به صورت پیوسته و ممتد جریان نمی یابد.

او همچنین نشان داد که مقدار انرژی (E) در یک کوآنتوم بستگی به فرکانس (F) امواجی دارد که از ماده به صورت

انرژی خارج می شوند.

با تقسیم کردن E بر F همیشه یک عدد ثابت به دست می آید که بسیار کوچک بوده و آن را ثابت پلانک (h) می نامند.

تابت پلانک یک ثابت جهانی است و یکی از مهمترین ثابت های علم فیزیک به شمار می رود.

حتی مقدار این ثابت بر سنگ قبر پلانک نیز حک شده است، آرامگاه او در شهر گوتینگن قرار دارد.

نظریه کوآنتوم با تمامی نظریات قبلی علم فیزیک در تضاد بود، ولی اندکی بعد توسط سایر فیزیک دانان مشهور مورد تأیید قرار گرفت و به عنوان یکی از اصول اساسی فیزیک به ثبت رسید.

جوایز و دستاوردها:

پلانک در سال 1918 میلادی جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرد، او همچنین اولی کسی بود که از تئوری های دیگر فیزیک مدرن جانبداری کرد که از آن جمله نظریه نسبیت اینشتین بود، به همین دلیل اینشتین را دومین کشف بزرگ پلانک می نامند.

پلانک در سایر زمینه های علم فیزیک از جمله ترمودینامیک و مکانیک به کار پرداخت و در زمینه ی مسائل نوری و الکتریکی مربوط به تشعشعات حرارتی نیز مطالعاتی انجام داد.

انستیتوی ماکس پلانک در برلین هنوز هم از مشهور ترین مراکز جهانی علوم به شمار می رود.