نیلز بور در شهر کپنهاگ دانمارک در سال 1885 میلادی متولد شد و پس از اتمام تحصیلات ابتدایی در دانشگاه کپنهاگ ادامه تحصیل داد.
در سال 1911 به انگلستان رفت ودر آزمایشگاه ارنست رادرفورد در شهر منچستر به کار بر روی فرضیه ی خود در مورد ساختار اتم پرداخت.
بور با با بهره گیری از مدل رادرفورد از اتم هیدروژن که ساده ترین عنصر طبیعت است، موفق شد فرضیه اتمی خود را ارائه دهد.
طبق این نظریه، اتم از یک هسته متراکم با بار مثبت و الکترون ها در مدار های خاصی با اندازه و به تعداد مشخص در حرکت هستند.
او معتقد بود هنگامی که یک الکترون از یک مدار یا لایه به لایه ی دیگری که نزدیک تر به هسته (پروتون) است می رود و از خود انرژی به صورت نور آزاد می کند.
این انرژی به صورت بسته های کوچکی به نام کوآنتا آزاد می شود، به عقیده بور، اندازه ی مدار های الکترونی بستگی به عدد کوآنتومی دارد.
در سال 1993 میلادی دانشمندان فرآیند شکاف هسته ای را کشف کردند و راهی برای تحقق بهره وری از انرژی اتمی گشوده شد.
او به خاطر تحقیقاتش روی پرتو زایی و فرضیه اتمی اش در سال 1922 به دریافت جایزه ی نوبل فیزیک نایل شد، در زمانی که بور کار خود را آغاز کرد، نظریه کوآنتوم کاملا تازگی داشت.
این نظریه امروزه بخش مهمی از علم فیزیک را تشکیل می دهد.
بور نشان داد که نظریه ی کوانتوم با نظریه های قبل از آن هیچ تضادی ندارد، طی جنگ جهانی دوم بور محبور به ترک دانمارک شد و پس از مدتی اقامت در سوئد و انگلستان، به عنوان مشاور در آزمایشگاه لوس آلاموس در ایالت نیومکزیکوی آمریکا به کار مشغول شد.
در سال 1945 میلادی و پس از انفجار اولین بمب اتمی، او در واشنگتن به بحث پیرامون کنترل سلاح های اتمی پرداخت و در همان سال به دانمارک بازگشت و ریاست سازمان انرژی اتمی دانمارک را عهده دار شد.
نیلز بور در سال 1957 اولین جایزه ی (اتم برای صلح) را از بنیاد فورد دریافت کرد و در سال 1962 از دنیا رفت.