در آزمایشگاه مرکز پزشکی دانشگاه کنتاکی، یک جفت شش صورتی رنگ در یک ظرف پلاستیکی تمیز قرار دارد. یک ماشین دمنده با دمیدن هوا به درون شش ها انها را به دم و بازدم وامیدارد.
خون تصفیه شده از شش ها وارد قلب میشود و از انجا به کبد، کلیه ها و لوزالمعده تلمبه میشود. بدین ترتیب این چهار عضو بیش از 40 ساعت زنده ماندند و کار خود را به درستی انجام دادند.
کلیه ها پس از تصفیه خون، ادرار ترشح کردند، کبد نیز کار سم زدایی خود را ادامه داد و صفرا تولید کرد، لوزالمعده هم از عهده تولید انسولین و ترشح آنزیم های گوارشی به خوبی برامد.
تنها چیز غایب در این دستگاه قسمت های دیگر بدن بود.
برای انجام این ازمایش از اعضاء بدن سگ استفاده شده بود نتیجه این ازمایش مشکلات اصلی نگهداری اعضاء پیوندی بدن انسان را حل کرد.
جراحان ناچار بودند هر ساله تعداد زیادی از اعضای اماده پیوند را دور بریزند. حدودا 10 درصد از قلبها و کبد های پیوندی زیرا خاصیت فیزیولوژیک خود را از دست میدهند.
قلب و ریه از حساس ترین اعضاء بدن هستند، زیرا هنگام پیوند نباید بیش از 4 ساعت از جدا کردن انها از فرد اهدا کننده گذشته باشد.
کبد را میتوان بیشتر یعنی 6 تا 8 ساعت پس از خارج کردن از بدن پیوند کرد. کلیه ها از قلب، شش و کبد مقاومترند.
کلیه را میتوان در دمای بسیارکم و مایعات مخصوص در حالت مطلوب نگه داشت به این ترتیب کلیه ها تا 48 ساعت زنده میمانند.
یک جراح به نام سوفان چین میگوید: اگر این 4 عضو را باهم نگه داری کنیم میتوان عمر انها را چندین برابر کرد.
در دستگاهی که او به همین منظور در دانشگاه کنتاکی ابداع کرد از اعضای بدن جانوران که در محلول نمکی و مواد معدنی قرار دارد، استفاده شده است. در این محیط استانه فعالیت فیزیولوژیکی به کمینه میرسد.
این اعضاء به وسیله رگ های خون با هم ارتباط دارند. ماشین دمنده، اکسیژن مورد نیاز بافت های این دستگاه را فراهم میکند.
در گزارش سوفان چین امده است که میتوان اعضای بدن سگ را از جمله: قلب، ریه، کبد، کلیه، لوزالمعده و بخشی از روده کوچک را تقریبا 43 تا 60 ساعت در حالت مطلوب حفظ کرد. با این روش میتوان فاصله بین جدا شدن عضو تا پیوند آن را افزایش داد، و از تنش جراحان کاست که در طی عمل جراحی همواره نگران خراب شدن عضو پیوندی هستند.
سوفان چین میگوید در این صورت عمل پیوند اعضاء از حالت فوری و اضطراری به یک عمل کاملا برنامه ریزی شده تبدیل میشود او این روش ابداعیش را در طول 3 سال کامل کرد و میگوید این کار هیچ رمز و رازی ندارد، کنار هم گذاشتن اعضاء بدن هست و بس بدین معنی که اول قلب وششها را به این روش نگهداری کردم و سپس کلیه ها و بالاخره اعضاء دیگر بدن را.
او اعتقاد داشت که میتوان اعضاء دیگر بدن را در این دستگاه گذاشت زیرا در چنین حالتی کبد فرایند های زیست شیمیایی را تنظیم میکند و کلیه ها خون را تصفیه میکند.
او با شیمیدان مرکز پزشکی به نام اوئلتگن که متخصص فیزیولوژی خواب زمستانی در جانواران است شروع به همکاری کرد انها تصمیم گرفتند که اثر پلاسمای خون موش خرما که به خواب زمستانی میرود بر دستگاه ابداعی سوفان چین آزمایش کنند.
اوئلتگن در ابتدا اصلا امیدی به این ازمایش نداشت ولی نتیجه این آزمایش باعث حیرت شد و میانگین عمر اعضاء را چند برابر کرد.
سوفان چین شش سگی را که 32 ساعت بیهوش بود به محیط جدید پیوند کرد و دید ریه به خوبی کار میکند.
البته این روش نیز مانند روش های دیگر امکان فاسد شدن اعضای بدن وجود دارد. به هر حال اقدام بسیار موثری در پیشبرد پیوند اعضاست.