آیا بدن به ویتامین نیاز دارد؟

ویتامین نام گروهی از مواد است که در غذا وجود دارند. بدن به این مواد نیاز دارد تا زندگی و سلامت خود را تأمین کند.

بنابراین طبیعی است که بسیاری از مردم نگران این مسأله اند که آیا ویتامین های لازم را به حد کافی به بدن خود رسانده اند؟

گرچه هر ویتامینی به مقدار بسیار اندکی برای رفع نیاز بدن کافی است، ولی باید گفت که نگرانی مردم از کمبود ویتامین، چندان هم بی پایه نیست.

غذایی که می خوریم اگر متنوع باشد، ویتامین های ضروری را خودبخود به بدنمان می رساند  (گویا فقط به استثنای ویتامین د)؛ اما اشکال این است که بسیاری از مردم در انتخاب خوراک خود، عاقلانه رفتار نمی کنند؛ یعنی رعایت نمی کنند که غذایشان متنوع باشد. همچنین از غذاهای اساسی و مهمی که ویتامین ها را برایشان تأمین کند، غافلند. به چنین افرادی باید مقداری ویتامین اضافی بخورانیم تا جبران کمبودشان بشود.

بسیاری از ویتامین ها قابل ذخیره شدن در بدن نیستند؛ از این رو می توان گفت که بدن ویتامین های افزون بر نیاز خود را براحتی دفع می کند.

با این وصف اگر بخواهیم پیوسته یک یا چند ویتامین خاص را به افراط وارد بدن بکنیم، کاری زیانبخش خواهد بود. این گفته به ویژه درباره ی ویتامین آ و ویتامین د کاملا” صحت دارد. پس نباید دائما” از کپسول یا شربت ویتامین آ و د استفاده کرد.

چه غذاهایی چه ویتامین هایی را فراهم می آورند؟

اکنون نگاهی سریع به خواص ویتامین ها و غذاهایی که آنها را برایمان تأمین می کنند، خواهیم افکند.

ویتامین «آ »برای سلامت چشم، پوست، دندان و استخوان ها مفید است. آن را می توان از تره بار سبز و برگدار، تره بار زرد، میوه ها، تخم مرغ، جگر و کره به دست آورد.

«ویتامین ب _ 1 » برای دستگاه گوارش و اعصاب مفید است و مانع پیدایش برخی بیماریها می شود. آن را در نان کامل، حبوبات و جگر خواهید یافت.

«ویتامین ب _ 2 » در شیر، تخم مرغ، سبزیجات و گوشت بی چربی یافت می شود.

ویتامین «ث» مددبخش بافتها، استخوان ها و دندان هاست و در میوه های ترش، گوجه فرنگی و کدوی خام وجود دارد.

این بود دانستنی های اندکی پیرامون ویتامین ها.

منبع: کتاب به من بگو چرا – جلد 5

پاسخی بدهید