باتوجه به منابع تاریخی موجود، اریحا قدیمی ترین شهر جهان محسوب می شود.
اریحا در غرب کشور اردن واقع است، باستان شناسان ۱۷ لایه استقراری را که مربوط به ۵۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح یا بیشترند در این شهر کشف کرده اند. (یعنی بیش از ۷ هزار سال پیش!)
نام این شهر در انجیل نیز آمده است که اریحا نخستین شهری بود که بنی اسرائیل آن را تصرف کرد.
در تورات هم به این شهر اشاره شده است، ((هیرود کبیر)) یکی از پادشاهان یهود، اقامتگاهی زمستانی در اریحا ساخت و در همین شهر نیز درگذشت است.
نحوه پیدایش اولیه این شهر
شواهد به دست آمده نشان می دهند که شکارچیان دوره مزولیتیک یا عصر حجر میانه که در حدود ۹۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح در این مکان مستقر بوده اند.
آنها در کلبه هایی ساده و ابتدایی زندگی می کردند، کم کم با مرور زمان این کلبه ها به خانه های محکمی تبدیل شدند که در مساحتی در حدود ۴۰ هزار متر مربع پراکنده بودند.
حدود ۸۰۰۰ هزار سال قبل از میلاد مسیح در این مکان اجتماعی سازمان یافته به وجود آمده بود.
مردم این محل در اطراف مکان استقرار خود یک دیوار عظیم سنگی ساخته بودند.
ساخت چنین دیوار سنگی بزرگی نشان می دهد که جمعیتی در حدود ۲ الی ۳ هزار نفر در این شهر سکونت داشته اند.
بنابر این در طول یک دوره ۱۰۰۰ ساله انسان شکارچی، با آموختن کشاورزی و دامداری شروع به تولید غذا نمود.
شهر اریحا در ۲۰۰۰ سال بعدی، دوره نئولیتیک یا عصر حجر جدید را طی کرد، مردم این شهر در ۵۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح ساخت ظروف سفالی را آغاز کردند.
در طول ۲۰۰۰ سال بعد ساکنان این شهر متفرق وپراکنده شدند و زندگی شهری به صورت ادواری و دوره ای در آن به وجود آمد.
در پایان هزاره چهارم قبل از میلاد مسیح فرهنگ شهری یک بار دیگر در اریحا پدید آمد، و دور تا دور شهر مجددا دیوار کشی شد که این دیوار ها در طول زمان چندین بار از نو ساخته شدند.
در حدود سال ۲۳۰۰ قبل از میلاد یک بار دیگر زندگی شهری در اریحا دچار وقفه شد، در دوره جنگ های صلیبی شهر جدید و امروزی اریحا در جوار شهر قدیمی شکل گرفت.