در این مطلب به سیر تکامل ریاضیات و تاریخ ریاضیات مدرن میپردازیم، نابغههایی که علم محاسبات را متحول کردند.
در دوره رنسانس (نوزایی) اروپایی، یادگیری دوباره زنده شد، اما انقلاب واقعی با ابداع کسرهای اعشاری ولگاریتم ها در قرن شانزدهم و هفدهم اتفاق داد.
در سال ۱۱۴۲ ادلارد، فیلسوف انگلیسی اهل باث، رساله اصول اقلیدس ریاضیدان یونانی را ترجمه کرد و جدول های نجومی ابوجعفر محمدبن موسی خوارزمی را با اعداد هندی و عربی رونویسی کرد و در اختیار اروپاییان قرار داد.
در سال ۱۱۴۵ رابرت، اهل چستر، اندیشمند انگلیسی، حساب الجبر و المقابله خوارزمی را ترجمه کرد.
پیشرفت های ایتالیایی ها:
لئوناردو فیبوناتچی، ریاضیدان ایتالیایی، بود که در سال ۱۲۰۲ در کتابش با عنوان لیبر آباچی (کتاب حساب) توضیح داد که چگونه باید از اعداد جدید استفاده کرد، او اولین کسی بود که از خطی کج به جای کسر استفاده کرد (مثلا ۱/۴).
او درباره هندسه و مجموعه اعداد نوشت، از جمله مجموعه ای که نام او را بر خود دارد :مجموعه ای است که در آن هر عدد، مجموع دو عدد قبلی است : و…..۰،۱،۱،۲،۳،۵،۸،۱۳،۲۱
اندیشمندان و تاجران:
همه کارهای اولیه برای اندیشمندان یا تاجران نوشته میشد، رابرت ریکورد، اندیشمند انگلیسی اولین کتاب عامه فهم را با عنوان اساس هنر درباره ریاضیات نوشت.
این کتاب که در سال ۱۵۴۳ منتشر شد تا ۱۵۰ سال مرتباً به چاپ می رسید، ریکورد اولین کسی بود که در سال ۱۵۵۷ از علامت مساوی (=) استفاده کرد.
علامت های جمع (+) و منها (_) یا همان تفریق را نویسندگان آلمانی وارد کردند، ریاضیدانان معادلات جبری را با استفاده از کلمات می نوشتند.
در سال ۱۵۹۱، فرانسوا ویت در کتابی به عنوان (درآمدی بر هنر) تحلیلی از حروف صدادار برای کمیت های نامعلوم استفاده کرد، و حروف بی صدا را برای کمیت های معلوم به کار برد و اولین معادلات را به شکلی نوشت که برای ریاضیدانان امروزی قابل فهم باشد، او را ((پدر جبر مدرن)) می نامند.
در همین ایام در سال ۱۵۹۴ در اسکاتلند، ریاضیدانی برجسته به نام (جان ناپیر) مشغول تدوین روش محاسباتی جدیدی شد که در آن همه اعداد به شکل نمایی نشان داده می شدند.
او آن ها را ((لگاریتم های طبیعی))، به معنی اعداد تناسبی، نامید و در سال ۱۶۱۴ جدول های آن ها را منتشر کرد، فردی به نام هنری بریگز، استاد دانشگاه آکسفورد و از طرفداران ناپیر، متذکر شد که ساده تر است از پایه ۱۰ استفاده شود.
بریگز لگاریتم های ((اعشاری)) امروزی را ابداع کرد، او در سال ۱۶۲۴ جدول لگاریتم های ۱ تا ۱۰۰۰۰۰ را منتشر کرد، او همچنین روش جدید تقسیم های متوالی را ابداع کرد.
سیمون استیون (که به استیو نوس هم معروف است) در سال ۱۵۸۵ مفهوم اعشار را وارد ریاضیات کرد، کسر اعشاری ۳۰ سال بعد، پس از آنکه ناپیر از ممیز استفاده کرد، در ریاضیات به کار گرفت، در سال ۱۶۱۷، ناپیر برای سرعت دادن به محاسبات، سومین ابداعش در ریاضیات را انجام داد که به ماشین حساب یا ((میله)) های ناپیر موسوم است.
این ابزار، میله های راستی بود که جدول ضربی روی هر کدامشان حک شده بود، کاربر این میله ها را روی الگوی شبکه ای برای انجام محاسبه مرتب می کرد.
جواب هر ضرب طولانی به جمعی ساده تبدیل می شد، حدود سال ۱۶۲۲ ویلیام اوترد ریاضیدان انگلیسی، خط کش مهندسی را اختراع کرد که مهندسان و ریاضیدانان تا زمان رایج شدن ماشین حساب در اواخر قرن بیستم، هنوز از آن استفاده می کردند.