زیپ وسیله ای است که از دو ردیف دندانه و یک قلاب تشکیل شده است. دندانه ها بر روی نواری از جنس پارچه قرار گرفته اند. پایین و بالا بردن قلاب موجب باز و بسته شدن دندانه ها می شود.
دندانه های زیپ را معمولا از جنس فلز یا پلاستیک می سازند.
دندانه های فلزی دارای یک برجستگی کوچک در بالا و یک فرو رفتگی کوچک در پایین اند.
برجستگی هر دندانه درست در رو به روی فرو رفتگی دندانه مقابل قرار گرفته است.
قلاب زیپ به گونه ای طراحی شده است که دندانه های مقابل را با زاویه ای کاملا مناسب با یکدیگر درگیر می کند.
به این ترتیب وقتی زیپ را بالا می کشیم، برجستگی یک دندانه در فرورفتگی دندانه مقابل که کمی بالاتر قرار گرفته است قفل می شود.
مخترع زیپ
نخستین زیپ در سال ۱۸۹۳ میلادی توسط فردی امریکایی به نام ((ویت کامب جادسن)) ساخته شد.
البته چیزی که امروز روی لباسها میبینیم دقیقاً همان چیزی نبود که جادسن ساخت؛ اختراع او بعدها توسط مخترع دیگری به شکل امروزی تکامل پیدا کرد.
دلیل اختراع زیپ
در اواخر قرن نوزدهم، بستن چکمههای بلند، کار بسیار وقتگیری بود و معمولاً از تعداد زیادی دکمه، قلاب یا بند استفاده میشد. جادسن به دنبال راهی بود که بتوان این کار را با یک حرکت سریع انجام داد.
او در سال ۱۸۹۱ درخواست ثبت اختراع خود را ارائه کرد و در ۲۹ اوت ۱۸۹۳ اختراعش با عنوان Clasp Locker به ثبت رسید. این وسیله برای بستن کفش و چکمه طراحی شده بود و با یک حرکت، مجموعهای از بستها را درگیر یا آزاد میکرد.
زیپ های امروزی
برخی از زیپ ها به گونه طراحی و ساخته می شوند که می توان دو نیمه آنها را از همدیگر جدا کرد.
در این نوع، قطعه انتهایی به گونه ای طراحی می شود که یک طرف زیپ از قلاب بیرون می آید و طرف دیگر آن در داخل قلاب باقی می ماند.
برخی از زیپ ها دارای دندانه های پلاستیکی اند، دندانه های این نوع، از حلقه های کوچک و مارپیچ یک سیم نایلونی بلند تشکیل شده است، که اساس کار این نوع زیپ ها نیز همانند زیپ های فلزی است.
منبع: ذهن آموز