اصولا قارچ ها به دو دسته خوراکی و سمی یا غیر خوراکی تقسیم می شوند. قبل از همه شما بایستی بتوانید قارچ های سمی را از خوراکی تشخیص دهید.
بهترین راه تشخیص قارچ های خوراکی و سمی به خاطر سپردن صفات ظاهری آنهاست.
در شکل ظاهری آنها تا حد زیادی میتواند کمک کننده باشد.
قارچ آمانیت که کشنده است دارای برجستگی های گلوله ای است.
بنابراین افرادی که به خوردن قارچ های جنگلی عادت ندارند باید توجه داشته باشند که اگر قارچ مورد نظر دارای چنین برجستگی باشد از خوردن آن صرف نظر کنند.
راه دیگر استفاده از معرفه های شيميايی است و آن هنگامی استفاده می شود که قارچ متلاشی شده و شکل ظاهری خود را از دست داده است.
نکته مهم:
قارچ های خوراکی هم اگر در هوای گرم انباشته شود تولید نوعی سم میکنند که بسیار خطرناک است.
یکی از قارچ های خوراکی معروف که در ایران و کشورهای عربی به مقدار قابل ملاحظهای وجود دارد قارچ دنبلان است که معمولا کنار درخت های بلوط می روید.
این قارچ بی قاعده و زگیل دار و سیاه رنگ است در گوشت بنفش مایل به سیاه این قارچ ها رگه های سفیدی وجود دارد که آن را منقوش می سازد.
چون این قارچ در زیر خاک مدفون است گاهی برای به دست آوردن آنها از سگ استفاده می کنند زیرا شامه قوی سگ بوی قارچ را حس می کنند این نوع قارچ مصرف زیادی دارد و یکی از منابع تجاری محسوب می شود.
هشدار:
قبل از مصرف قارچ توجه کنید که موقع خرید قارچ های خوراکی قارچ های دیگری با آن ها مخلوط نباشد. قارچ های نرم _یخ زده و آنهایی که حاوی مقدار زیادی آب باران است خوراکی نیستند و قسمت تحتانی قارچ را بایستی ببرید و دور بریزید.
قارچ های خوراکی بایستی جوان و سفت باشند و در آنها اثری از کرم، کپک یا کفک، حشرات، ذرات چوب، خاک و… دیده نشود و دارای بوی مطبوع باشند.
قارچ را نباید زیاد شستشو داد مگر آنکه لطیف و شکننده یا به خاک و شن آغشته باشد.
بهترین راه شستشوی قارچ شستشوی در مخلوط آب و سرکه می باشد دقت کنید پوست آنها لزج یا تلخ نباشد.