رپ یک نوع سبک موسیقی است که تمرکز روی قافیه، فلو و تکنیک دارد اما هیپ هاپ مجموعهای از عناصر فرهنگی، هنری و اجتماعی است.
هیپهاپ در دههٔ ۱۹۷۰ در برانکس نیویورک شکل گرفت و یک جنبش فرهنگی است که میتواند شامل نقاشی های گرافیتی خیابانی و یا هنرها و رقص های خیابانی هم بشود. یعنی فقط موزیک و خوانندگی نیست.
چرا به سبک برخی رپرها میگویند هیپ هاپ؟
هر رپری مجبور نیست که از مشکلات و معضلات جامعه بخواند. میتواند راجع به هر موضوعی بخواند و از نظر تکنیکی، موسیقی او رپ محسوب میشود اما اگر آهنگ او اعتراضی باشد و جنبه فرهنگی و اجتماعی داشته باشد هیپ هاپ محسوب میشود، مثل اکثر آهنگ های بهرام نورایی یا برخی آهنگ های قدیمی سندی مثل آهنگ تلویزیون.
بنابراین گاهی رپ میتواند داخل هیپهاپ قرار بگیرد، اما میتواند خارج از آن هم وجود داشته باشد.
موسیقی هیپ هاپ شامل موضوعات: سیاسی و اجتماعی میشود و ساختار بیتها و نوشتار کاملاً هیپهاپی است.
و اینکه هر رپی لزوماً هیپهاپ نیست، و هر هیپهاپ هم لزوماً رپ ندارد.
بسیاری از رسانه ها و خصوصا نسل های قدیمی مممکن است فقط به شکل ظاهری موسیقی توجه کرده و این دو اصطلاح را باهم اشتباه بگیرند.