آشنایی با ربات های صنعتی | مجموعه آموزش های رباتیک

ربات ها در شکل ها و اندازه های مختلف ساخته می شوند و توانایی های آنها متفاوت است. یک ربات ممکن است شبیه حشره ای کوچک، توپ غلتان، سگ بی سر، حتی شبیه انسان باشد.

شکل و شمایل ربات اهمیت خیلی زیادی ندارد هدف اصلی این است که به ما کمک کند. ربات ها اغلب کارهایی انجام می دهند که انجام دادن آنها برای ما دشوار و خطرناک است. همچنین آنها می توانند هر کار تکراری را که برای ما خسته کننده است به راحتی انجام دهند.

اولین بار در کجا از ربات استفاده شد؟

برخی از ربات ها شبیه ماشین های آینده اند اما ربات ها گذشته پر فراز و نشیبی دارند.

نخستین بار در سال ۱۹۲۱، نمایشنامه نویسی از کشور چک به نام ((کارل کاپک)) واژه ربات (robo) را به کار برد، این کلمه در زبان چک به معنی ((کارگر)) است.

۲۰ سال بعد (آیزاک آسیموف) نویسنده داستان های علمی _تخیلی از کلمه ((رباتیکس)) استفاده کرد، این کلمه به معنی مطالعه، طراحی و ساخت ربات هاست.

شروع به کار ربات های صنعتی

در دهه ۱۹۵۰ نوشته های آسیموف الهام بخش جورج دیوول مخترع و جوزف انگلبرگر مهندس شد، آنها موفق به طراحی و ساخت نخستین ربات صنعتی مدرن شدند. زمان زیادی نگذشت که تعداد تعداد زیادی از ربات های صنعتی در کارخانه های اتومبيل سازی مشغول به کار شدند.

امروزه ربات ها در همه جا یافت می شوند، آنها نان، بستنی، آب نبات و چیپس و….بسته بندی می کنند. همچنین برای نیروهای پلیس بمب خنثی می کنند.

در ژاپن ربات ها سبزیجات خرد می کنند و نوعی غذا به نام سوشی را تدارک می بینند. بعضی وقت ها کارهایی که ربات ها انجام میدهند ساده به نظر می آیند اما در ساخت این ماشین ها از دانش و فناوری بسیار پیچیده ای استفاده می شود.

ربات ها چگونه کار می کنند:

ساختمان ظاهری بسیاری از ربات ها ساده به نظر می رسد، با نگاه کردن به چهارچوب اصلی و حرکات دقیق ربات ها این گونه به نظر می رسد که طراحی آنها ساده است.

هر چه باشد ما به سادگی می توانیم یک شکلات را برداریم و آن را در جعبه اش بگذاریم چرا ربات نتواند؟!

ما انسان ها مغز، دست و پا، گوش، انگشت و بینی و چشم داریم بنابر این ربات ها برای انجام دادن کارهایی که ما انجام می دهیم باید حواس و ویژگی هایی شبیه ما داشته باشند.

مغز ربات:

مغز هر ربات همان رایانه اش است که درون آن جا سازی شده است واحد پردازش مرکزی (سی پی یو) بخش اصلی در هر رایانه است، با توانایی و استفاده از برنامه نویسی میتوان دستور کارهای ربات را طراحی کرد و ربات هم طبق همان دستورات عمل می کند.

ربات ها فقط کارهایی را انجام می دهند که برایش برنامه نویسی و برنامه ریزی شده اند، در حقیقت، مغز واقعی ربات ها، ربات شناسانی هستند که به طراحی، ساخت و برنامه نویسی و برنامه ریزی ربات ها می پردازند.

ربات شناسان با باز نویسی برنامه نرم افزار رایانه ای، وظایف جدیدی برایش تعریف می کنند.

ماهیچه ها:

هر ربات برای انجام دادن وظایفش معمولا به قسمت های متحرک احتیاج دارد، ربات ها ابزار های مکانیکی خاصی دارند که به آنها فعال گر می گویند. این ابزار ها موجب حرکت ربات می شوند، این فعال گرها شبیه ماهیچه های بدن ما کار می کنند که به کمک آنها می توانیم دست ها و پاهیمان و سایر اندام های دیگر خود را حرکت دهیم.

شکل این فعال گرها بستگی به نوع کاری دارد که انجام می دهند و اغلب به شکل استوانه، جعبه یا مکعب مستطیل های درازند.

مانند ماهیچه های ما آنها هم برای کار کردن به انرژی نیاز دارند، فعال گر های ربات از نیروی الکتریسته، فشار هوا یا فشار مایعات بهره می برند.

بیشتر فعال گرهایی که در ربات ها به کار می روند از موتورهای الکتریکی بی صدا استفاده می کنند.

اندام های حرکتی:

بیشتر ربات ها متحرک اند، آنها یا از جایی به جای دیگر نقل مکان می کنند یا آنکه با چیزهایی که جلویشان گذاشته اند سرگرم کار می شوند.

ربات هایی که جابه جا می شوند، معمولا دارای چرخ، زنجیر، پا یا حتی ملخ هستند که همگی اینها به کمک فعال گرها حرکت می کنند.

ربات ها برای اجرای وظایف ویژه ای که بر عهده دارند مجهز به عمل گرهای نهایی هستند، این ابزار ها ممکن است شامل چیزهایی مانند اره، افشانه های رنگ کاری، مشعل های جوشکاری، مته یا گیره باشند.

هر گیره اغلب شامل یک انگشت شست و یک یا بیشتر از یک انگشت دیگر می شود و به کمک آنها ربات می تواند چیزهای کوچک، نظیر پیچ را محکم بگیرد. گیره های مغناطیسی می توانند ورقه های صاف فلزی را جابه جا کنند، گیره های مکشی می توانند شیشه جلو اتومبيل ها را در کارخانه های اتومبیل سازی بردارند و جابه جا کنند.

پایان قسمت سوم