تنباکو یکی از بزرگترین هدایای دنیای جدید به دنیای قدیم است. به گفته ی دیگر، هزاران سال بود که اروپا از وجود تنباکو هیچ آگاهی نداشت. تا آنکه روزی آمریکا کشف شد و اروپا را به دود کردن آن راهنمایی کرد.
بومیان آمریکای شمالی و جنوبی نخستین مردمی بودند که توتون یا تنباکو را کشت کردند.
سرخپوستان آمریکای شمالی در بسیاری از جشن های رسمی خود آن دود می کردند.
بسیاری از آنان نیز معتقد بودند که تنباکو خاصیت دارویی دارد. در واقع، علت اصلی استقبال اروپاییان از تنباکو نیز همین امر بود. یعنی آنان می خواستند که آن را به مصرف دارویی برسانند.
همینکه تنباکو به اروپا عرضه گردید، کشت آن در بسیاری از نقاط جهان نیز آغاز شد.
تنباکو نخستین بار به فرانسه آمد و این در سال ۱۵۵۶ بود.
کشورهای دیگر به شرح زیر به تنباکو دست یافتند:
- پرتغال در سال ۱۵۵۸
- اسپانیا در سال ۱۵۵۹
- انگلستان در سال ۱۵۶۵
کشت تنباکو در کوبا نیز به سال ۱۵۸۰ و در ویرجینیا به سال ۱۶۱۲ آغاز گردید.
شگفت این است که ابتدا همه ی مردم با کشیدن تنباکو موافق نبودند. ترک ها آن را جرم سنگینی می دانستند و کسی را که تنباکو می کشید اعدام می کردند!
امپراتور روسیه فرمان داده بود که بینی معتادان به تنباکو را پس از شلاق بشکافند و بعد به سیبری تبعید کنند.
با این همه، می بینیم که اکنون در هر گوشه ی جهان معتادان به تنباکو فراوان یافت می شوند.
همه ی جهان را آمریکا در تولید تنباکو رهبری می کند. قسمت عمده ی تنباکو هنوز در قسمتهای شرقی همین سرزمین بعمل می آید.
تنباکو انواع گوناگونی دارد:
هر نوعی از آن نیز مصرفی ویژه دارد. البته چند نوع مختلف از آن را نیز بهم می آمیزند تا از آن طعم مطبوع و خاصی احساس کنند.
سیگارهای معمولی بیشتر از نوعی توتون به رنگ زرد لیمویی است که پس از عبور از لوله های مخصوص و دیدن حرارت، خشک می شود. این توتون در ایالت ویرجینیا و کارولینا می روید. آن را با سایر انواع، بویژه توتون های ترکی، مخلوط می کنند.
نوع دیگر توتون به نام بارلی است. این نوع برای جویدن و همچنین پیپ مناسب است و بیشتر در ایالت تنسی و کنتاکی بعمل می آید.
سیگارهای برگ را از توتون های نوع دیگر می سازند.
منبع: کتاب به من بگو چرا – جلد دوم