نقد بازی جذاب اکس کام: دشمن ناشناخته Xcom: Enemy Unknown که در روزنامه جام جم، سال 1391 منتشر شده بود و توسط سیاوش شهبازی نوشته شده بود، اکنون میتوانید از ذهن آموز بخوانید:
برخی بازی ها مانند اربابان ظالم، حقه باز و… تک بعدی هستند. کسانی که رحم به بازیکن نداشته و با خطوط سلامت اغراق شده، هوش مصنوعی ستیزه جو و استراتژی های نخ نما و مسخره به سرکوب بازیکن اقدام میکنند.
در مقابل چنین بازی هایی، یا بازیکن برای پیشرفت به یک راه ساده متوسل میشود و یا راه دغل بازی را پیش میگیرد و به دنبال کدهای مخفی و گلیچ ها میگردد.
و یا از مبارزه از دشمن تک بعدی و مجنون خسته شده و موس و کیبورد را به گوشه ای رها میکند!
اما برخی عناوین مثل اساسینز کرید، اسپلینترسل و… دشمنانی دانا و کاربلد دارند. وقتی با این بازی ها سر و کار دارید با تمام دل و جان قصد شکست دادن آنها را میکنید و از تک تک دقایق مبارزه لذت میبرید.
بازی اکس کام: دشمن ناشناخته
این بازی در دسته دوم قرار میگیرد. اکس کام: دشمن ناشناخته بازسازی یک عنوان قدیمی از دهه 90 میلادی است. اما نه آنقدر از فرمول اصلی فاصله گرفته که نامش را لکه دار کند و نه آنقدر شبیه عنوان کلاسیک است که گیمرهای امروزی نتوانند با آن ارتباط برقرار کنند.
این بازی یک قانون دارد: توانایی های استراتژیک شما را به چالش میکشد و آنقدر حرصتان را درمیآورد تا وقتی پیروز شدید از جای خود نیم متر بپرید!
داستان بازی Xcom: Enemy Unknown
بازی در سال 2015 رخ میدهد، نیروهای فضایی به زمین حمله کرده اند و کشورها، سازمانی فوق سری برای مقابله با این حملات تشکیل میدهند.
موسیقی و صداگذاری تاثیر گذار است، به خصوص صداگذاری که عنصر ترس را هم به فضای علمی تخیلی بازی اضافه کرده است.
احساس ترس از حمله دشمن از پشت یا دو طرف بر سر بازی سایه می اندازد و پژواک فضایی ها در مواقع خلاف توقع، مو را به تن سیخ میکند.
گرافیک بازی خوب است و نمیتوان ایراد چندانی از آن گرفت.
درحالی که اغلب طراحی های دشمنان مثل داستان، از کلیشه ها برداشت شده است اما ظاهر سوررئالیستی، خاص بودن هویت بازی را تضمین میکند.
گیم پلی بازی:
سبک بازی Company Of Heroes را که تمرکز زیادی روی پناه گرفتن داشت در نظر بگیرید، سپس عناصر مبارزات نقش آفرینی نوبتی و شوترهای تاکتیکی را به آن اضافه کنید.
در هر مرحله چند نیرو دارید که باید به یکایک آنها دستور بدهید در کجا پناه بگیرند و سپس فرمان های دیگری مثل تیراندازی، پرتاب نارنجک و غیره را صادر کنید.
یک حرکت بیجا میتواند چند دشمن را برسرتان بریزد.
استراتژی در اکس کام فقط به مبارزات محدود نمیشود و در پایگاه سازمان هم ماجراهای زیادی وجود دارد.
در قسمت تحقیقات همچنان که از نامش پیداست، میتوانید روی کشف راه های تازه برای پیروزی در نبرد حساب کنید.
ماموریت های بازی:
در تشکیلات مهندسی پایگاه میتوانید انشعاب تازه زده و براساس هرکدام ابزار تازه ای بدست بیاورید که از جمله آنها، پایگاه های مخابراتی برای به هوا فرستادن ماهواره است.
داشتن ماهواره های متعدد روی نقشه یک عنصر حیاتی برای یافتن فعالیت های غیربشری در کشورهای مختلف و مقابله با آنهاست.
حیاتی بودن این موضوع زمانی روشن میشود که میبینیم در ازای هر ماموریت، هدایای ویژه ای مثل دانشمندان، مهندسان یا سربازان کارکشته به شما داده میشود.
کشورهای زیادی بودجه اکس کام را تامین میکنند و در صورت برآورده نشدن توقعات، منابع خود را از شما دریغ میکنند.
هر بار چند ماموریت همزمان به شما پیشنهاد میشود که در صورت قبول یکی، دو ماموریت دیگر سوخت میشود.
ماموریت های سوخت شده منجر به بالا رفتن ترس و وحشت در کشور محل رویداد میشوند و اگر بحران به سقف خود برسد، دولت آن کشور حمایتش از شما را دریغ میکند!
ایرادهای بازی:
از جمله ایرادهای این بازی میتوان به وجود برخی باگ ها که کار را خراب میکنند، مثل عبور گلوله های دشمن از موانع یا درست شلیک نکردن افراد تحت فرمان شما اشاره کرد.
سینمایی سازی بازی هم ایرادهایی دارد. مثلا انیمیشن ها مدام تکرار میشوند و نقشه ها هم تکراری هستند. ظاهر نقشه ها ربطی به فرهنگ آن کشور ندارد. دیدن نقشه ای که در برزیل بازی کرده اید، در کشوری مثل چین، واقعا توی ذوق میزند!
دوربین هم خالی از ایراد نیست و میتواند در خلال نبردهای نفس گیر، باعث از دست رفتن جان افرادتان شود.
با وجود همه کاستی ها، بازی اکس کام آنقدر نکته مثبت دارد که به همه توصیه میکنیم آن را تجربه کنند.