باید بدانید که ابرها فاصله های متفاوتی از زمین دارند. در مناطق سردسیر مرز میان ابرهای کم ارتفاع و متوسط حدود ۲ کیلومتر است و مرز بین ابرهای متوسط و پر ارتفاع ۳ الی ۴ کیلومتر است.
پر ارتفاع ترین آنها حدود ۸ کیلومتر ارتفاع دارند.
در مناطق معتدل بیشترین ارتفاع ابرها به ۱۴ کیلومتر هم می رسد و در مناطق گرمسیر ارتفاع آنها حتی به ۱۸ کیلومتر می رسد.
زمانی که شما با هواپیما پرواز میکنید گاهی بالاتر از ابرها هستید و میتوانید از پنجره هواپیما، ابرها را که کمی پایین تر از شما هستند ببینید.
ابر چگونه تشکیل میشود و چند نوع دارد؟
ابر زمانی تشکیل میشود که بخار آب موجود در هوا سرد شده و به قطرات بسیار ریز آب یا بلورهای یخ تبدیل شود. این فرایند «تراکم» نام دارد.
مراحل تشکیل ابر:
-
تبخیر آب آب دریاها، رودخانهها و سطح زمین تبخیر شده و وارد هوا میشود.
- بالا رفتن هوای گرم هوای گرم سبکتر است و به سمت بالا حرکت میکند.
-
سرد شدن هوا در ارتفاعات هرچه هوا بالاتر برود، سردتر میشود.
-
تبدیل بخار آب به قطرات ریز وقتی هوا دیگر نتواند رطوبت را نگه دارد، بخار آب تبدیل به قطرات ریز میشود و ابر شکل میگیرد.
چرا ابرها در آسمان میمانند و نمیافتند؟
قطرات ابر بسیار ریز و سبکاند و جریانهای هوا آنها را معلق نگه میدارند. وقتی قطرات بزرگ و سنگین شوند، دیگر جریان هوا قادر به نگهداشتنشان نیست و باران میبارد.
انواع ابرها (بر اساس ارتفاع):
طبق دستهبندی علمی، ابرها به چهار خانوادهٔ اصلی تقسیم میشوند:
۱) ابرهای مرتفع (بالای ۶۰۰۰ متر)
- سیروس (Cirrus)
- سیروکومولوس
- سیروستراتوس که معمولاً نازک، سفید و یخی هستند.
۲) ابرهای متوسط (۲۰۰۰ تا ۶۰۰۰ متر)
- آلتوکومولوس
- آلتواستراتوس که معمولاً ضخیمتر و خاکستریترند.
۳) ابرهای کمارتفاع (زیر ۲۰۰۰ متر)
- استراتوس
- استراتوکومولوس
- نیمبواستراتوس (ابر بارانزا)
۴) ابرهای عمودی (از سطح زمین تا ارتفاع زیاد)
- کومولوس
- کومولونیمبوس (ابرهای طوفانی و رعد و برقی)
مه نیز درواقع نوعی ابر است که در نزدیکی سطح زمین تشکیل میشود.