اگرچه تعداد نامعلومی از نازی ها و جنایتکاران جنگی تحت تعقیب فرار کردند اما وجود سازمانی به این اسم توسط اکثر کارشناسان رد شده است.
موجودیت این شبکه توسط همه تاریخ نگاران تایید نشده است و هیچ مدرک قطعی دال بر وجود شبکه اودسا بدست نیامده است.
این ادعا اولین بار در کتابی به نام شکار شیطان مطرح شد.
گفته میشود که جنایتکاران جنگی نازی با همکاری واتیکان و دولت آرژانتین و سوئیس راه فرار را ترتیب دادند و گنجینه هایی از طلا را نیز با خود به آرژانتین بردند.
ناظران اردوگاه کار اجباری نازی، وجود سازمانی به نام اودسا را انکار کردند. گزارش کمیسیون جنگی ایالات متحده ادعاهای مربوط به وجود چنین سازمانی را نه رد کرد و نه تایید.
با این حال طبق شواهد، مشخص شده بود که نازی ها برنامه هایی برای فرار ترتیب داده بودند.
فیلمی قدیمی دراین مورد به نام پرونده اودسا در سال 1974 ساخته شده است. در این فیلم یک خبرنگار بعد از خواندن دفترچه یادداشت یک فرد مسن یهودی که اقدام به خودکشی کرده است متوجه میشود که او یک کاپیتان سابق اس اس را که فرمانده یک اردوگاه کار اجباری بوده است دیده است.
روزنامه نگار سرانجام درگیر سازمان اعضای سابق اس اس موسوم به اودسا میشود.
سیمون ویزنتال Simon Wiesenthal یکی از مشهورترین بازماندگان هولوکاست بود که به خاطر تلاش در پیگرد و دستگیری و به دادگاه کشاندن افراد مرتبط با هولوکاست شهرت دارد. او در اوایل 1947 شروع به شناسایی مسیرهایی کرد که نازی ها برای فرار از آلمان استفاده میکردند.
او میدانست که فراریان هیچ مشکلی برای ساخت مدارک جعلی ندارند و با پول هایی که دارند میتوانند یک زندگی جدید را شروع کنند.
به عقیده یهودیان این سازمان قطعا وجود داشته است و بذرهای آن قبل از پایان جنگ جهانی دوم کاشته شده بود.
نازی ها فهمیدند که اگر دارایی آلمان منتقل و پنهان نشود به دست دشمنی که به سرعت نزدیک میشود می افتد.
بخش اعظم این ثروت را نازی ها با غارت کشورهایی که به آنها حمله کرده بودند بدست آورده بودند.
ویزنتال در جریان گفتگو با یکی از اعضای سابق ضد جاسوسی آلمان در دادگاه نورنبرگ از وجود اودسا مطلع شد.
این منبع گفت که این سازمان در سال 1946 پس از زندانی شدن بسیاری از نازی ها تاسیس شد.
در پایان جنگ، تنها تعداد انگشت شماری از مقامات عالی رتبه نازی محاکمه شدند. بسیاری از کسانی که مرتکب جنایات جنگی شده بودند با کمک اودسا فرار کردند.
برخی کشورها ممکن است از گذشته ی مهاجرانی که وارد سرزمینشان شده اند اطلاعی نداشته باشند اما بسیاری این موضوع را میدانستند. ایالات متحده به دنبال بهره برداری از دانش نازی ها بود و به دانشمندان آنها پناه داد. کشورهای فاشیستی مانند اسپانیا در آن زمان، و کشورهای امریکای جنوبی هم تبدیل به پناهگاه های امن نازی ها شدند.