تاثیر توت‌فرنگی بر سرطان

سرطان یکی از مهم‌ترین علل مرگ‌ومیر در جهان است و پژوهش‌های تغذیه‌ای به‌طور قابل توجهی بر نقش ترکیبات طبیعی در پیشگیری و تعدیل مسیرهای مولکولی سرطان متمرکز شده‌اند. توت‌فرنگی حاوی ترکیباتی از مواد زیستی فعال شامل پلی‌فنول‌ها (به‌ویژه آنتوسیانین‌ها و فلاونوئیدها) و ترکیبات آنتی‌اکسیدانی‌است.

در این مقاله، شواهد موجود درباره اثر این میوه خوشرنگ و خوشمزه و البته گران قیمت در بازار این روزها،  بر مسیرهای زیستی مرتبط با سرطان از جمله تعدیل التهاب مزمن، مهار تکثیر سلولی سرطانی و اثرات احتمالی بر متابولیسم و ایمنی گفته میشود.

 چرا «تغذیه» در سرطان مهم است؟

سرطان صرفاً یک اختلال تک‌مرحله‌ای نیست؛ بلکه حاصل تعامل پیچیده ژنتیک، محیط، التهاب، استرس ، آسیب DNA و تغییرات متابولیک است. از این رو، ترکیبات گیاهی که بتوانند چندین مسیر زیستی را هم‌زمان تعدیل کنند، توجه زیادی را جلب کرده‌اند.

توت‌فرنگی ، در دسته‌ی میوه های «دارای پلی‌فنول‌های فراوان» قرار می‌گیرد. این پلی‌فنول‌ها علاوه بر ظرفیت آنتی‌اکسیدانی، می‌توانند روی مسیرهای مرتبط با چرخه سلولی و آپوپتوز اثر بگذارند.

 آنتوسیانین‌ها و فلاونوئیدها:

توت‌فرنگی معمولاً غنی از آنتوسیانین‌هاست (به‌ویژه در ارقام قرمز تیره) و نیز فلاونوئیدها و اسیدهای فنولیک. این ترکیبات می‌توانند:

– التهاب مزمن را تعدیل کنند (کاهش فعالیت مسیرهای التهابی) و در برخی موارد آپوپتوز سلول سرطانی را تقویت یا رشد آن را کند کنند.

در این بخش باید صادق و دقیق بود:

 شواهد و داده های انسانی هنوز در این زمینه کافی و کامل نیستند.

 هنوز برای ادعای درمان یا پیشگیری قطعی سرطان با مصرف این میوه‌، شواهد کافی و قطعی در سطح دستورالعمل‌های بالینی وجود ندارد.

اما این بدان معنا نیست که مصرفش بی‌اثر است؛ بلکه میتوان آن را در چارچوب الگوی غذایی سالم در سبد غذایی قرار داد. رژیم‌های غنی از میوه‌ها و سبزی‌ها با کاهش ریسک ابتلا به برخی سرطان‌ها(مخصوصا سرطان سینه در مورد توت فرنگی) در مطالعات بزرگ مشاهده شده‌اند، ولی نسبت دادن اثر و درمان قطعی به یک میوه خاص نیاز به داده‌های قوی‌تر دارد.

نتیجه‌گیری:

توت‌فرنگی به‌واسطه محتوای پلی‌فنولی و ترکیبات زیست‌فعال، پتانسیل اثرگذاری روی مسیرهای زیستی مرتبط با سرطان را نشان داده‌ است. با این حال، نتیجه قطعی در انسان هنوز نیازمند کارآزمایی‌های بالینی بهتر، طراحی‌شده‌تر و سنجشهای معتبر است.

در چارچوب علمی، می‌توان این میوه‌ را به عنوان بخشی از رژیم غذایی و یک خوراکی ضدالتهاب، امیدوارکننده دانست اما نه جایگزین درمان‌های استاندارد.

توجه: مصرف زیاد توت فرنگی در افراد حساس میتواند موجب علائم حساسیت  (خارشهای پوستی، کهیر یا اگزما)  شود.