تاریخچه علم در چین و دانشمندان چینی

بعضی از اولین اختراعات بزرگ در چین اتفاق افتادند، دانشمندان چینی قدیمی، بادبادک، چرخ نخ ریسی، قطب نما، کمان کش وچرخ دستی را ابداع کردند.

ابداع قلم مویی زنبورکی با موی شتر به افتخار منگ تی ین، ژنرال چینی در ۲۵۰ سال پیش از میلاد، ثبت شده است در آن روزها مردم روی پارچه می نوشتند اما این قلم آنچنان محبوبیتی پیدا کرد که همه میخواستند سطحی ارزان تر و فراوان تر برای نوشتن داشته باشند.

تسای لون، کاغذ را در حدود سال ۱۰۵ میلادی اختراع کرد.

قدیمی ترین کتاب چاپی (که ترجمه ای چینی از متن بودایی الماس سوترا است) در سال ۸۶۸ میلادی منتشر شد.

کتاب های چینی با موضوع کیمیاگری نیز از قرن ۹ چاپ شدند، در این کتاب ها فرمولی برای تولید مخلوط هایی وجود داشت که با درخشش می سوختند، یعنی همان باروت اولیه.

در سال ۱۳۲ میلادی اندیشمندی به نام چانگ هنگ ((خروس بادنمای زمین لرزه)) را اختراع کرد که در واقع یک لرزه نگار بود.

تفکرات چینی:

تفکر چینی و تفکر اروپایی موازی با یکدیگر، اما در دو جهت کاملا متفاوت رشد کردند، متفکران چینی هیچ ایده اصلی فلسفی یا دینی نداشتند.

هر علمی مجزا بود و درباره الگوها و رابطه های طبیعی، توضیح هایی کم و اغلب غیر مستقیم ارائه می داد، اندیشمندان چینی باور داشتند پدیده های طبیعی پیچیده تر از آن اند که به طور کامل درک شوند.

نجوم بسیار مهم بود، چون چینیان باور داشتند امپراتور با انجام درست مناسک و داشتن زندگی ای ناب و ساده، باید رابطه ای هماهنگ با نظم کیهانی داشته باشد.

تقویم چینی

آنها برای این کار به تقویم معتبری بر اساس مشاهده های نجومی نیاز داشتند، تقویم چینی امروزی در قرن ۱۴ پدیدار شد، این تقویم روزها، ماه ها و سال ها را در چرخه های ۶۰ تایی می شمرد.

تقویم چینی علاوه بر مشخص کردن اعتدالین، انقلاب های تابستانی و زمستانی، فصل های کشاورزی و رویداد های قابل پیش بینی را نیز در بر داشت، رویداد های نامنظم و در نتیجه غیر قابل پیش بینی نیز به فال نیک گرفته می شدند.

منجمان چینی همه چیز را به تفصیل ثبت می کردند، آن ها از قرن ۴ پیش از میلاد مکان ستارگان را در جدولی های ستاره ای یاد داشت می کردند، این اسناد و جدول ها از حدود ۷۰ سال پیش از میلاد وجود دارند.

ریاضیات چینی:

نجوم، علمی ریاضی است و مجموعه آثار سلسله ژاو درباره محاسبات پیچیده و آموزنده اولین متن های ریاضی شناخته شده در چین است که ممکن است در زمانی بین ۴۰۰ تا ۲۰۰ پیش از میلاد مسیح نوشته شده باشد، اما شاید هم این مجموعه بر اساس متن های قدیمی تری نوشته شده باشد که اکنون گم شده اند.

ریاضیدانان چینی باستان فهمیدند بین زیر و بمی صدا و فرایند های فیزیکی تولید کننده آن رابطه ای وجود دارد، این درک به هارمونیک های چینی منجر شد (که برای تنظیم کردن زنگ ها و سنچ هایی به کار میرفت که در مناسک استفاده می شدند) و سپس از آن برای پیشرفت موسیقی درباری استفاده شد.

در سال ۱۹۷۸ باستان شناسان در مقبره ای متعلق به قرن پنجم پیش از میلاد مسیح ۶۵ زنگ از جنس برنز پیدا کردند که به کتیبه هایی طلایی مزین شده بودند.

طب چینی:

طب چینی که بر اصول کیهانی ین و یانگ استوار بود، از حدود ۲۹۵۳ سال پیش از میلاد مسیح شروع شد، قسمت عمده متون پزشکی چینی بر اساس متن ((نی جینگ)) است که بنا به سنت، آنرا به ((امپراتور زرد)) افسانه ای نسبت می دهند.

اما احتمال زیادی وجود دارد که در قرن ۳ پیش از میلاد مسیح نوشته شده باشد، پزشکان بیشتر بر استفاده از مواد گیاهی، حیوانی و معدنی و تنفسی و رژیم غذایی نیز استفاده می کردند، در مطالعات آن ها هزاران ماده و عنصر گنجانده شده است، برای همین دانش مردم چین درباره مواد طبیعی بسیار زیاد بوده است.